Bir Şairin Sevdiği Kadından Dilediği Özrün Şiirdir

This reading was recorded by Alessandro Mistrorigo for Phonodia at Villa del Grumello in Como, Italy, the 9th of May, 2015, during the “Europa in Versi” Poetry Festival organized by “La Casa della Poesia di Como“. Special thanks to Laura Garavaglia.

Read by Metin Cengiz on 9 May 2015

Bir Şairin Sevdiği Kadından Dilediği Özrün Şiirdir

Soluksuz bir yağmur yağıyordu sanki
yapraklar savruluyordu güz havasında, eski yıllarla
ağır kokusu boğuyordu insanı ağulu sözlerin.
Bir kapı açıldı derken kapandı öteki.
Uzun bir yolculuktan gelmiş gibiydi şair
soluk ve sessiz, bir üzgün çiçeği bükmüştü boynunu.

Ayaklarında pranga boynunda halka gibiydi yutkunduğu
şiir, ateş çemberinde kuşların uçuştuğu çığlıktı.
Yalnız şu sözler çıktı ağzından, kuru
bir toprak gibi ufalanarak:

Affet beni.

Uzakta, ağaçlar kök tutuyor, taşlar geriniyordu
uykuda, bir ölüm çiçeği açıyordu renksiz.

from Bütün Şiirleri I – II (Istanbul: Şiirden Yayıncılık, 2015).

Share this Poem with your co-workers or friends