Tijdelijke halte

This reading was recorded by Alessandro Mistrorigo for Phonodia at Villa del Grumello in Como, Italy, the 9th of May, 2015, during the “Europa in Versi” Poetry Festival organized by “La Casa della Poesia di Como“. Special thanks to Laura Garavaglia.

Read by Erik Lindner on 9 May 2015

Tijdelijke halte

1.

Is dit een stad? Huizen en trams
raken los van elkaar de straat.

Dit is een luifel. Een marmeren zuil.
Een kapsalon die nog ruikt naar jus.

Hier is een zwembad. Een glazen pui.
Een winkelstraat waar het verkeer niet past.

Ze bukt niet als ze door het kikkerbad waadt
en met haar vingers de kruin van het kind aanraakt.

Bij elke beweging aan het fotokopieerapparaat
schiet de schuifdeur van de supermarkt open.

Zo verklaart een passant wat passeren is:
een stad die je verlaat terwijl je er blijft.

2.

Niemand zwijgt langdurig in Bar Ernst.

De vriendin van de uitbater danst
in het midden van de zaak, weerkaatst
multicolore in de gesp die haar taille
oplicht en verengt. Alles draait om haar.

Het zilver boven de bar op de spiegel
de projectie door de rook bloemstukken
in het raam halfgeopend het diascherm
aan lussen lage gordijnen, omwoners

die schichtig voorbijgaan.

3.

Kijk naar het bloed in die bak met lamslever.
De olijfolie in blikken. De ispanak in een krat.

Het televisiescherm dat dobbert in de gracht.

Twee mensen die een gesprek voeren –
hun voorhoofden tegen elkaar geleund.

Bij de man aan het schaafijs kleeft
tussen snor en baard een vloeitje
terwijl hij in de tabak graaft.

Kijk toe hoe het bloed
van het vlees spoelt.

4.

Het is niet waar
je staat maar
stil voor een ruit
is de plaats haast af
als kwam het beeld door
dat je langskwam.

Je moet koud zijn
om iets te tonen
in taal verklaar je
het glas aan de straat
de man en zijn papieren
temperament.

from Tong en trede (Amsterdam: De Bezige Bij, 2000).

Share this Poem with your co-workers or friends