Un çorbası, kiraz rakısı, biraz zaman

This reading was recorded by Alessandro Mistrorigo for Phonodia at the Özel İtalyan Lisesi / Liceo Italiano in Istanbul, Turkey, on the 17th of April, 2015.

Read by Gökçenur Ç. on 17 April 2015

Un çorbası, kiraz rakısı, biraz zaman

Burada iyiyim
okaliptus yapraklarının altında, muz ağaçlarının
çatlayan narların arasında, burada
öğleyi yiyoruz geceleri,
zakkum rakısı içiyoruz, kamış budamaktan dönen
balıkçılarla konuşuyoruz, bu nehir diyorlar
anlayabilir her şeyin neden yağmur ırası taşıdığını ?
bu nehirler diyorum üstüne basa basa bu nehirler!
buralılar, aynı yatakta üst üste akan iki nehir olduğunu bilmiyorlar:
güneşe koşut, uzaktan yılanların çiftleşmesi sanılan iki nehir

Burada iyiyim,
burada, sivrisinekler prensliğinde
nehre bakan bir oda verdiler bana
un çorbası, kiraz rakısı, biraz zaman verdiler
‘insanlar’ dedim doktora, sözcüklerle düşünmezlerdi eskiden,
güneş, sıyrılmış bir balık kılçığı gibi dururken gökte,
imgelerle düşünmenin sonsuz olanaklılığı çok geldi
onlara,bu yüzden sınırlı sayıda sözcük uydurdular;
doktor, not alıyor, ‘insanlar’ derken kendimi dışarıda
bıraktığıma dikkat çekiyor, doktor,
zamanın yağmur ırası taşıdığına inanmıyor

Zaman yılan balığı gibi kayıyor ayrılığımızdan,
ağaçları kireçliyoruz burada, iskeleyi onarıyoruz,
uzayıp kısalan gölgelerin diline çalışıyoruz,
yangın gözetleme kulesinden dönen
iki arı çobanına rastladık dün, bu orman dediler
bir açıklama olabilir kendi varlığına
bu ormanlar dedim, bu ormanlar!
buralılar ormanın arasında başka bir ormanın durduğunu görmüyorlar:
uzaktan bakınca yağmur sanılan başka bir orman

Burada iyiyim,
gündüzleri dağa bakıyorum, geceleri gizli gizli yazıyorum
yazmak daha da yalnızlaştırıyormuş insanı
inanmıyorum

from Söze Mezar (Istanbul: Yitik Ülke Yayınları, 2006).

Share this Poem with your co-workers or friends